سلام بهونه قشنگ من برای زندگی/

                                      آره,منم, همون دیونهء همیشگی/

فدای مهربونات/چه میکنی با سرنوشت؟ دلم واست تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت/

              حال منو اگه بخوایی ؟ رنگ گلای قالیه!

                      جای نگاهت بدجوری, تو صحن چشمام خالیه!/

ابرا همه پیش منن/اینجا هوا پر از غمه/از غصه هام هرچی بگم, جون خودت بازم کمه/

                دیشب دلم گرفته بود/رفتم کنار پنجره/فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون/

                                                                     فدای تو,

 نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم/حقیقت رو واست بگم, به آخر خط رسیدم/

                      رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی/

                    قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی/

نمیدونی چقدر دلم تنگ برای دیدنت/برای مهربونیات,نوازشات,بوسیدنت

به خاطرٍت مونده یکی,همیشه چشم به راهتٍ/یه قلب تنها و کبود هلاک یه نگاهتٍ/

من میدونم

من میدونم,همین روزا عشق من از یادت میره/بعدش خبر میدن بیا,که داره دوستت میمیره/

روزات بلنده یا کوتاه؟/دوست شدی اونجا با کسی؟/

بیشتر از این منو نذار تو غصه و دلواپسی/

یه وقت من رو گم نکنی تو دود اون شهرغریب/یه سرزمین غربته با صد تا نیرنگ و فریب/

فددای تو , یه وقت شبا بیخوابی خستت نکنه/غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه/

چادر شب لطیفت رو از روت شبا پس نزنی/تنگ بلور آبت رو یه وقت ناغافل نشکنی/

اگه واست زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون/

منم تو رو سپردمت دست خدای مهربون/

  راستی دیروز بارون اومد/

من و خیالت تر شدیم/

رفتیم تو قلب آسمون/

با ابرا همسفر شدیم/

از وقتی رفتی آسمونمون پرٍ کبوترٍ/زخم دلم خوب نشده/از وقتی رفتی بدتره/غصه نخور , تا تو بیایی حال منم اینجوریه/سرفه های مکررم ,مال هوای دوریه/

گلدون شمعدونیمون هم عجیب واست دلواپسه/مثل یه بچه, که بار اول میره مدرسه/

تو از خودت بگو؟/

بدون من خوش میگذره؟/

دلت میخواد میومدم , یا تنها رفتی بهتره؟/

از وقتی رفتی تو چشام ,فقط شده کاسه خون/همش یه چشمم به درٍ, چشم دیگم به آسمون/

یادت میاد گریه هامو ریختم کنار پنجره/داد کشیدم نامه بده یادت نره/یادت میاد خند ید یو گفتی حالا بذار برم/

تو رفتی و من تا حالا کنار در منتظرم/

امروز دیدم دیگه داری من رو فراموش میکنی/فانوس آرزوهامون رو داری خاموش میکنی/گفتم واست نامه بدم/نگی عجب, !چه بی وفاست/با اینکه  من خوب میدونم جواب نامه با خداست/

عکسای نازنینت رو با چند تا گل کنارمه/یه بغض کهنه چند روزه, دایم در انتظارمه/

تنها دلیل زندگی,با یه غمی دوست دارم/داغ دلم تازه میشه اسمت رو وقتی میارم/

وقتی تو نیستی من چه کنم با این دل بهونه گیر؟/

مگه نگفتم چشاتو از چشم من هیچ وقت نگیر/

حرف من رو به دل نگیر/همش مالٍ غریبیه/تو رفتی,من غریب شدم,چه دنیایه عجیبیه/

زودتر بیا/بدون تو اینجا واسم جهنمه/دیوار خونمون پر از, سایهءغصه و غمه/

تحملی که تو دادی,دیگه داره تموم میشه/مگه نگفتی همه جا,مال منی تا همیشه؟/

دلم واست شور میزنه/این دل رو بی خبر نذار/تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نذار/

فکر نکنی ازراه دور دارم سفارش میکنم/

به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش مکنم/

اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا کتاب/که هر صفحش قصهء چند تا درد و چند  تا عذاب/

میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن/

نورشون رو بدرقهء پاکیٍ خنده هات کنن/

یه شب تو پاییز که غمت سر به سر دل میذاره/

                .........همون کسی که بیشتر از همه دوست داره...