دوست داشتم یک دفعه بزند زیر خنده و بگوید همه اش شوخی بود،برای ترساندن همه ی ما.
ریز ریز بخندد به دماغ ورم کرده مان و خودش صاف و سالم رژه وار بچرخد که هِی بیشتر ما را مطمئن کند از قوی بودنش.
ما هم نخندیم.اصلآ دنبالش می کنیم. دور همان خیابان همیشگی دنبالش می کنیم.
اما حالا وقتی حرف می زند ریز ریز نمی خندد. شوخی هم ندارد.
می شود فهمید بازی،این روزها بیش از پیش جدی هست.

مطمئنم
هیچ لحظه ای عادی نیست.

آنکه بی باده کند جان مرا مست کجاست؟

امشب ویر نوشتن گرفته م.
دلم میخواهد در افکارم شریکتان کنم!

من صاحب یک عدد لئوناردو کوهن با یک عالمه موسیقی کلاسیک دیگه هستم به صورت یک هدیه الان!
گفتم اگه دوست دارین دلتون بسوزه:ی

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونان که بايدند
نه بايد ها...

دیدین خوراکیای خوشمزه ی دنیا همشون کالری اضافه دارن و لب زدن به اونها باعث می شه سی و سه تا سرطان،یکجا بگیره آدم؟
تازه منم که اهل هل و هوله نیستم واقعآ از این قانون دنیا عصبانی م.
بعد از اونجایی که طی دو سه سال اخیر گرفتار اضافه وزن 4 ، 5 کیلویی شدم و هر وقت بیکار می شم یادم می افته که اوووووووه این چه وضعشه و اینا... و چقدرم اعصابم خورده.
حالا مصرانه نشستم پای رژیم دکتر.
بعد حالا هر چی نگاه می کنم به خوراکیانه ی تو یخچال و کابینت که قبل تر از این نزدیکشون هم نمی شدم و اساسآ اهل خورده خوری نبودم،حالا برای اون شکلاتای تازه رسیده و هر چی هَل ِ هوله ست،پر پر می زنه دلم که هیچ،چشام نباید هیچ خوراکیانه ی جدیدی رو هم ببینه!

پ ن:
پیشنهاد می شه زمان رژیم عاشق کاهو و هویج بشید اونهم به طور نا محدود!
جایگزین خوبی میتونه باشه تو این روزای طولانی و کش دار عوضه خوراکیایه کالری دار.

این روزها من زیاد خنده ام می گیرد
و از این همه تابستان دارم خفه می شوم.

به کجا چنین شتابان ...