"جهان حال آدم را به هم می زند.

 من نمی ترسم این را بگویم،

 چون مبصر کلاس هستم

 و اجازه دارم بعضی چیزها را بگویم ."

پ ن ۱:

خیلی زیاد ، به طرز ِ ناز و عجیبی سورپرایز شدم .

پ ن ۲:

خوشحالم که تونستم در جایگاه ِ خودم ، رضایت قلبی ِ پدرم را تامین کنم.

اون هم مدام قدردانی میکنه :">

پ ن ۳:

همین مونده بود که حراست دانشکده به لاک ِ ناخن من تذکر بده.!!

پ ن ۴:

هیچ وقت دوست نداشتم ادامه ی کاری برام ایجاد دلهره و استرس کنه .

متاسفانه به خاطر ِ فشار درسی شدیدآ استرس دارم.

پ ن ۵:

امشب ماه ، خیلی خیلی زیبا ست.

مخصوصآ با این ستاره ای که کنارش نشسته .

پ ن ۶:

ای داد !

فقط  ۴ روز ِ دیگه باقی مونده تا من سالی که در آنم را فوت کنم.

نان را آوردند

نان را خوردم

این شبی بود

که از تقویم

که از سال

که از ماه

رها بود

شبی بود که فقط

می توان در یک لیوان

ریخت

می توان نوشید .  

                                           " احمد رضا احمدی "

پ ن ۱:

مهمانی ِ شنبه شب عالی بود.

مخصوصآ که مامان و بابا هم شاد بودن و سر ِ حال بدون هیچ آفتاب سوختگی.

پ ن ۲:

ایضآ مهمانی ِ شنبه با کلی خبر خوب هم شروع شد ؛

 که بهترینش ، خبر نامزدی ِ الهه بود.

پ ن ۳:

رسمآ مسئولیتم را یکشنبه واگذار کردم.!!

پ ن ۴:

اینجا همه چیز مرتب است جز آنچه باید.

پ ن ۵:

تحمل نمی کنم اگه یکی اینقدر [..........] لوس باشه.

کلآ دردسر ساز ِ برای همه.!!

یک بچه ماهی در حوض ما بود                  از صبح تا شب کارش شنا بود

او خانه ای داشت در حوض کوچک              پیراهنش بود از جنس پولک

آن حوض انگار یک آسمان بود                     آن بچه ماهی رنگین کمان بود

تا اینکه یک روز یک گربه ی بد                    با دستهایش چنگی به او زد

از او فقط ماند یک دانه پولک                      یک یادگاری در حوض کوچک

پ ن ۱:

دوست داشتم همین الان در ِ یخچال رو باز کنم و یه قرمه سبزی ِ سرد ِ دست پخت ِ مامان ببینم.

پ ن ۲:

از بس که از دیروز صبح در حال ِ نگرانی و استرس بودم ؛ در حال ِ خفه شدن هستم.

می دونم که همه چیز رو به راهه.

پ ن ۳:

اصلآ نزدیک ِ من نشو که بدطوری عصبانی هستم.

در نیست

راه نیست

شب نیست

ماه نیست

نه روز و

نه آفتاب,

ما

بیرون زمان

ایستاده‌ایم

با دشنه‌ی تلخی

در گرده‌های‌مان.

هیچ کس

با هیچ کس

سخن نمی‌گوید

که خاموشی

به هزار زبان

در سخن است.

در مردگان خویش

نظر می‌بندیم

با طرح خنده‌ای

و نوبت خود را انتظار می‌کشیم

بی‌هیچ

خنده‌ای !

پی نوشت ۱:

انتشاراتی ِ دانشکده و دستگاه های کپی ِ مغازه های اطرافش ، شدید شلوغ هست و همه جبران روزهای غایبی و تنبلی رو می کنند.

کپی از جزوه های ۵ صفحه ای تا ۱۵۰ صفحه ای.!!

پی نوشت ۲:

من که همون ۷ سالگی رفتم کلاس اول .

چرا امروز تو دانشکده از همه کوچکترم؟!

پی نوشت ۳:

امیر حسین رسمآ اعلام کرده که دلش برای مامانی و بابایی میسوزه !!!

(منظورش اینکه تنگ شده !!)

پی نوشت ۴:

ابرکم که سارا بهم داده ، پفکی ِ ، صورتی __ سفید ِ ، (دقیقآ شبیه ِ اونایی که بچه بودیم تو دفتر نقاشی فیلی هامون می کشیدیم) منم می گذارمش جلوی آیینه ی اتاقم تا بعدتر از این ببینم چی پیش میاد.

گمان کنم یه کمی هم مرطوب باشه.

و بوی ِ خنکی ِخیلی خوبی هم میده.

!!!

(هر کسی دوست داره یه ابر داشته باشه از طرف من بنویسه.)

... 

۶۵

هنوز شب نگذشته ست ای شکیب ِ بزرگ
بمان که بی تو مرا تاب ِ زنده ماندن نیست !
 فروغ ِ صبح ِ دروغین فریب می دهدت
 خروس ِ تجربه داند که وقت ِ خواندن نیست .

                                                         "هوشنگ ابتهاج"
 

پی نوشت ۱:

پیک نیک با یه خانم و آقای ِ شیرازی که کلی هم از شهرشون تعریف کردن , باعث شده تا بد جوری هوای حافظ و بهار نارنج و سعدی داشته باشم .!!

پی نوشت ۲:

احساس خوبی دارم که متوجه شدم قدرت تفکیک ِ موضوعات ِ شخصی , ایضآ اجتماعی از جانب خیلی ها وجود نداره .

تکلیفم با خیلی ها معلوم می شه.!!

پی نوشت ۳:

یه کشف ِ جدید داشتیم تو پاساژ گلستان پاسداران.!!

یه کافه ی جدید ِ تاریک, که معنی ِ اسمش رو پیدا نکردم بلاخره.!!

"هایداشت"

پی نوشت ۴:

جالب بود حکایت های کلی ِ دیشب.

پدر ِ محترمه کلی ماچ و موچ و گاز گرفت , تا جبران روزهای نبودش رو کرده باشه.

بازوم درد میکنه از بس با مهربونی محکم گاز میگیره .!!

(این پُز ِ پدر داری نبوداا , فقط می خواستم بگم بازوم چرا درد میکنه.)

پی نوشت ۵:

چرا این خانومه که تو رادیو جوان عصرها نوبتش ِ مدام فکر میکنه باید جیغ بکشه تا بفهمونه شاد ِ و پر انرژی؟؟

...

عبث.

زندگی را نمی شود مثل یک دوای تلخ به زور توی حلق ِ مُرده ها ریخت .

                                                                                      "خانه یی برای شب / نادر ابراهیمی"

پی نوشت ۱:

یه آرزویی داشتم که امیدوارم هیچکس نداشته باشه از بس بی رحمانه بود..!

(شاید هم ناسپاسانه..!!)

پی نوشت ۲:

همین الان که چشمام بسته بود , وسط ِ یه زمین ِ گرد بودم با چمن های خیلی بلند.

پی نوشت ۳:

تصور نمی کردم به خاطر ِ سر ِ هم کردن پروژه ی انقلاب عذاب وجدان بگیرم.!!

بس که این استاد رو اذییت کردیم!

...

چهره: عاشق اون لاک پشت ِ شدم که تو سالن همایش مدام مجری رو نگاه می کرد!!

"روزی روزگاری سقّایی بود که دو کوزه داشت. بعد از مدتی یکی از آنها ترک برداشت. از آن روز , سقّا

مجبور بود بیشتر کار کند و کوزه ی سالم آب ِ بیشتری حمل می کرد.

روزی کوزه ی شکسته به سقّا گفت : من شرمنده ی تو ام که با تمام تلاشی که می کنی جواب کافی را نمی گیری.

سقّا خنده ای کرد و گفت: تا به حال گلهای راه منزل مرا دیده ای؟

 کوزه گفت : نه

سقّا گفت من از ترک تو خبر داشتم و آن گلها را آنجا کاشتم و تو هر روز آنها را آب میدادی و راه منزل مرا

زیبا می کردی و من لذّت می بردم."

دوست نوشت ۱:

روزی که خیلی دلم گرفته بود و طبق معمول هم دلم برای خدا تنگ شده بود , ازش خواستم تا با من کاملآ بی واسطه صحبت کنه.مستقیم ِ مستقیم.

مأیوس و نا امید از همه جا و از اینکه چه جوری با من مستقیم حرف بزنه تلویزیونی که هیچ وقت الکی روشن نمی کردم رو روشن کردم.

صدای گرم و صمیمی شروع به گفتن داستان بالا کرد.

خدا مثل همیشه با من ,نرم و لطیف و به زبان قشنگ و شیرین خودش حرف زده بود.

"دوست دارم چون واقعآ یدونه ای"

دوست نوشت ۲:

از عصر که تا الان شروع کردیم به صحبت کردن و از هر دری گفتیم تا خودش ما رو به حرف ِ خودش رسوند.

"احساس می کنم امشب سبک شدم , حتی بیشتر از یک پر"

...

یک نفر دلتنگ است.

یک نفر می بافد.

یک نفر می شمرد.

یک نفر می خواند...

                                      "سهراب"

و رسالت من این خواهد بود

تا دو استکان چای داغ را

از میان دویست جنگ خونین

به سلامت بگذرانم

تا در شبی بارانی

آن ها را

با خدای خویش

چشم در چشم هم نوش کنیم.

                                                   "حسین پناهی"