کاش می شد وقتی داريم حرف می زنيم

حرفامونو رنگ بزنيم

بعد از اون

هديه بديم به هم ديگه

وقتی اون سياهی ها از جلو چشمامون گذشت.

کاش می شد

نگاهمونو قرض بديم.

کاش می شد تو آسمون چشمهامون

وقتی داريم

رويا رو با خاطره پيوند می زنيم

شب پرواز رو به هم هديه بديم .

کاش می شد

وقتی داريم از همديگه خسته می شيم

عشقی باشه تا دوباره جون بگيريم.

وقتی می گيم خسته شديم ؛

خسته از رنگ کبود

خسته از بود و نبود

اين هيچ و پوچ

کاش می شد

يکی سرم داد می کشيد

آخه فقط دنيا نبود !

عشق که مال ما نبود !

خسته شديم از دست اين خستگی ها

وای خدا جون

اين خستگی از دست ما خسته نبود.

...

تشویش است در تمام حیاتم

مثل گلبرگی جدا شده ام

که بی حضور بادی

اینک می جنبد

گلبرگی لرزان و پر تکان

*

دوستش میدارم

بی دیدنش

با وضوح تصویری اصیل

تشویش هایم

واضطرابم

و عطشم

در مدتی طولانی

واقعیت این زندگی زیبا را جستجو میکنند.

*

من آگاه خواهم شد

که چه کسی در انتظار است

و چه کسی

آشکاری رمز و راز را فریاد میزند

زمانی که تب ‘ اینچنین میسوزاندم

سر انجام ‘

شکل مطلوب عشق انسانی

به عشق الهی است

پس بی وقفه به راهم ادامه خواهم داد .

من و افکار ۸-۷ روزه ام...

 ۱)آخ که چقدردلم تنگ بود برای دیدن مامان و بابا...بلاخره سفرشون تموم شد...این یه هفته

 زود گذشت شاید...حس مسئولیتم گل کرده بود...من بودم و یه عالمه مسئولییت نامرئی و

شایدم مرئی...

۲)تاخیر در پرواز...مشکل همیشگی...حالا خوبه به زمین نشست...!!

 ۳)خوب شد کنکور قبول شدیم...وگرنه الان باید میرفتیم دنبال دفترچه...تکرار شدنش باعث

خوشحالیم نمیشه...اصلا...

۴)یه یادگاری قشنگ...!!عکسمون رو از عکاس گرفتم...عالی شده...هممون خشگل

افتادیم...من بیشتر...

۵) روابط آدمها با همدیگه همه جا مهم هستش...حتی توی بهشت زهرا ...!! رفتن به

بهشت  زهرا (یه مرکز دفن مرده) برای تحقیق , خیلی هم قشنگ نیست...شاید

 ترسناک باشه...من ترجیح دادم تجربش نکنم اما اونی که رفت میگفت عالی بود...شاید رو

خودم کار کردم و رفتم...بعید میدونم...(تصوری که از رشته م داشتم خوب بود ...الان میبینم

عالیه...امیدوارم ادامه داشته باشه...!!)

۶)دوست من تلخ نباش ..این نیز بگذرد ..

صبور بودن

آماده بودن

برای آنچه در پیش است

وآنچه اتفاق خواهد افتاد

انتظار

 با گشاده رویی تحمل کردن

آزاد بودن ...

۷)نمی خواهم احساساتی باشم ولی آیا مگر می شود که نانی بی اندیشه خورد و شادی ای

را بی زهر فرو برد؟ تمام حس و اندیشه ام در چهار گوشه ی این زمین پراکنده است، باید این

  همه را در جای جمع کنم وخود را پیدا و دردی را دوا...خدایا,میشود روزی از دست من         

هم کاری برآید.!!میشود روزی بدون خبر بد و یا فاجعه ای روزنامه خواند و اخبار دید...!!                   

۸)يا گوش زمان سنگين است يا فرياد من بی صداست ...!!                                                    

پی نوشت :

۱)روز دانشجو با تاخیر مبارک...

۲)آقا !/جایی که لنگه کفش پای چپ بفروشند/ سراغ نداری؟!

دیدم رو عمیق تر کردم...همه چیز در نظرم آمد...زشت و زیبا...

۳)آخرین روزهای اقامت مسافران شهر باران و عشق هست توی سرزمین خودشون...دلم

میخواد معرفت و شعور دیدن قطره های ناب بارون رو هر وقت داشتم پا توی اون سرزمین

بزارم...

برای ساختن یک میز

چوب لازم است...

برای تهیّه ی چوب

درخت...

برای ساختن درخت

دانه...

برای ساختن دانه

میوه...

برای ساختن میوه

گُل...

برای ساختن یک میز

گُل لازم است...

 اين آمدن و رفتنم از بهر چه بود ...

 برگ های زرد و سرخ 

 فکر نمی کردند که از شاخه درخت

 جدا شده و به برزخی که 

 پاهای بی رحم

 عابرین برایشان می سازند دچار شوند

 و این آخر کار نیست

 آنها نمی دانستند فقط این برزخ نیست

بلکه باید خرد و ناچیز

در زیر سرمای سخت و سفید

برای همیشه با درخت خداحافظی کنند

باید می دانستند وقتی به بهانه ی خزان

درخت را تنها گذاشتند و دلش را شکستند

چنین سرنوشتی پیش روی آنهاست 

با این حال هیچ وقت درخت 

از آنها دلگیر نشد 

چون عاشق آنها بود

و می دانست عشق جدایی دارد...